Een plek onder de zon in de regen

Het weer heeft een baaldag of twee baaldagen. Gisteren was het al wat killig en in de namiddag begon het te regenen met even later hevig onweer. Van dat lekkere vette onweer, schelle flitsen en knallende donder. Dat is de hele nacht doorgegaan en ook nu, iets over acht in de morgen, regent en rommelt het nog. Op mijn humeur heeft het geen effect, gek want ik ben normaliter nogal stemmingsgevoelig wat het weer betreft. Nu had ik er gewoon zin in, lekker uit bed. Iets van een trainingsbroek aan en een vest en over de stenen trap met de draai, naar beneden. Rechts op het overloopje is de plee, ochtendplasje. Twee treetjes af kom ik in de keuken. Pruttelpotje open maken en het houdertje, met de gaatjes, van de koffie van gisteren bevrijden. Potje omspoelen, flessenwater in het reservoirtje, houdertje erin, vullen met koffie beetje aanstampen bovenkantje erop en gassen met die handel. Melkpannetje vullen en aanzetten, brood snijden. Sneetje in de rooster, het bekende geluid als het broodje klaar is, vet boter erop, koffiepot begint al lekker te blazen, melk is ook heet, dik kersenjam op het brood, koffiemok vullen, pietsie suiker en naar de kamer met mijn ontbijtje. Zoiets simpels kan me zo gelukkig maken en dieudonné het internet, de krant ligt ook al klaar op de IPadmat. 

We zouden vandaag de bus van half tien nemen naar Alcamo, een schijnbaar mooi barok stadje en woensdag marktdag. Ik moet nog wat van die Italiaanse schorten kopen op bestelling, wellicht aantrekkelijk voor een rollenspel Italiën way: De ideale vrouw, kokkin in de keuken, hoer in bed.
Maar ja, in de regen naar de markt is niet aantrekkelijk, andere keer dan. Met Satie op de telefoon, buiten het geluid van trilboren en kapotketsende tegels in een container, de buren zijn aan het verbouwen, zit ik dit bericht te schrijven voor mijn lieve vrienden en familie in la bella Ollaaanda. Het is hier verder heel rustig in dit plaatsje en de buren verbouwen niet de hele tijd en het leven gaat gewoon door ook tijdens de vakantie.

In het seizoen schijnen er 2.5 miljoen bezoekers te zijn, in Castellammare . Dat verklaart de enorme hoeveelheid koffietentjes, restaurants, pizzahuizen, tratoria’s, ijsco-en snackbarretjes. De veelal ernstig verwaarloosde huizen worden opgeknapt, aan de overkant van ons appartementje is een B&B annex hotelletje BADIA ROOMS. Het heeft de eigenaar geen windeieren gelegd want hij rijdt er een Jaguar van. Als je jong bent en een beetje geld hebt kun je hier investeren. 
 

Twee weken verder zijn we. Mijn idee over een langer verblijf begint vorm te krijgen. Het is nog maar niks, twee weken, maar die eerste overenthousiaste alles is hier leuk en lekker, reactie ebt weg. De mevrouw achter de kassa in het kruidenierswinkeltje zit als een matrone achter de geldlade te gniffelen bij ieder pak koffie wat je in je mandje doet. De croissantjes bij de koffie waren oud en taai en het dakraampje op de slaapkamer lekt nog steeds, ondanks de hele tube kit die Andres erin-op smeerde. Toch blijf ik goedgeluimd en ook wel dankbaar dat dit allemaal zomaar kan, een maand vakantie.

.