Siamo arrivati

4 april 2026 - Palermo, Italië

Woensdag avond / donderdag

Om 23.30 stonden we op perron 2 in Tilburg te wachten op de trein naar Rotterdam. Om 2 uur waren we op Schiphol op een praktisch leeg vliegveld. Altijd licht nerveus als ik een reisje maak. Ik voel me een musje uit het Wilhelminapark dat ineens in het oerwoud is beland. Ik ben een echte provinciaal gebleven hoe graag ik ook een geroutineerd wereldreiziger zou willen zijn.

Soms herken ik die zenuwachtigheid bij anderen, steeds bewust van mijn bagage, mijn portemonnee en telefoon.

Waar heb ik mijn spullen? Spullen die ik altijd bij me heb, het hele jaar door, zijn ineens dingen geworden waar ik extra op let. 

Aangekomen in Palermo bijna naadloos aansluiting met de bus naar Castellammare del Golfo.

Het weer was al niet erg aangenaam bij aankomst, maar sloeg tijdens de busrit definitief om. Buien en donkere wolken. 

Het appartementje is beslist sympathiek op zonnige dagen. Vooralsnog is het wat koud, de airco verwarmt wel wat, maar dat is miniem. We wachten nu op beter weer, dat komt is beloofd.

Het plaatsje is heel erg mooi, echt echt echt leuk, een prachtige baai, restaurantjes, smalle  charmante straatjes met oude huizen, kleine balkonnetjes, gietijzeren ballustrades waar ik mezelf zie zitten met mijn iPadje een berichtje schrijven naar Nederland. Maar vooralsnog zit ik op de bank onder een wollen dekentje. 

Toch zijn we content, het is fijn om weer hier te zijn, de taal en vriendelijkheid en het lekkere eten. 

Goede-Vrijdag

Het historische centrum is autovrij. Er zijn winkeltjes zoals

een kruidenier een handwerkwinkel snuisterijen, specialiteiten tipica, e.d.

Veel restaurantjes en tratoria’s. Vanuit het appartement in de Bizet straat kom je langs de trappen, of aan de andere kant een dalende weg, in de haven. Er is een jachthaven en aan de kade liggen vissersbootjes. Kleine twee, drie persoons scheepjes. Op de kade roestvrijstalen aanrechtbladen en bergen netten, zoals we dat kennen van de Franse haventjes aan de Normandische kust. Wanneer we er vis kunnen kopen?, ik vermoed heel vroeg 

‘s morgens. 

Zaterdag

Gisteren merkten we overdag niet veel van de aandacht voor het lijdensverhaal van de verlosser. Even dacht ik dat ze hier niet zo katholiek waren als in de rest van Italië. Nergens van de bizarre dozen met gele strikken en paasbrood. We stonden op het punt om naar huis te lopen, rond half negen in de avond toen we getrommel hoorden, veel politie en mensen langs de kant van de weg.

Zijn ze katholiek hier? Is de Paus het?

Voorop een trommelaar die strak een roffel slaat, naast hem loopt een man met een ratel. Om de 2 minuten ratelt hij, de stoet die achter ze aankomt stopt, de trommel slaat door. Ze stoppen 1 minuut en gaan weer verder. Voorop stuk of tien sterke mannen, ze dragen een verlichtte glazen kist met daarin een beeld van een bleke, naakte Chistus met een lendendoek. De knieën opgetrokken het bovenlichaam in een verkrampte draai en het hoofd afgewend met van pijn vertrokken gelaat. Het doet denken aan de beelden van Belinda de Bruyckelere.

Een lange stoet mensen, voornamelijk vrouwen, volgt. Luidsprekers versterken de gebeden en gezangen. 

Op een bepaald moment herken ik de litanie van Maria zoals ze die kwamen bidden op goede vrijdag om 3 uur bij het kruisbeeld voor onze deur in Gewande.

‘Troosteres der bedroefden’ 

‘Bid voor ons’

‘Spiegel der gerechtigheid.’

‘Bid voor ons’

‘Behoudenis der kranken’

‘Bid voor ons’

Enz. Mooi hoor, troostend en berusting gevend en fijn droevig. Oude diep katholieke gevoelens komen boven, maar na afloop op weg naar huis ebde het alweer weg. Gelukkig. Op het einde bij de kerk van de Heilige maagd, waarvan ook een beeld werd rondgedragen, in een fluwelen blauwe mantel, de moeder achter haar gestorven zoon, werd de processie beëindigd met een gebed en een bon Pasqua.

Aandoenlijk om te zien hoe de mannen die de maagd hadden rondgedragen allemaal even de mantel aanraakten en hun vingers kusten.

Daarna omhelsden en kusten ze elkaar, mooi hoor vol respect terug naar het huisje. 36 traptredes en een kort moment van napraten later lagen we in ons nestje. 

Zaterdag.

Heerlijk geslapen. Zonnige ochtend, koffie op het balkonnetje. 

6 Reacties

  1. Marieke de Bruijn-Engels:
    4 april 2026
    Heerlijk om je reisverslag te lezen en de sfeer te proeven. Dat belooft wat!!!
    Geniet maar lekker
    Kus van je zus
  2. Hans:
    4 april 2026
    Die katholieke kerk heeft met zijn rituelen toch iets wezenlijks weten te raken. Weinig ouwe getrouwen schenken er nog aandacht aan, maar op het moment dat je ermee in aanraking komt, geurt de nostalgie.

    De volgende ochtend op het balkonnetje glimlach je er om.
  3. Ton:
    4 april 2026
    Fijn dat jullie daar zijn en ik hier. Dit verslag maakt een reis in het holst van de nacht overbodig. Sterker nog: als ik daar was geweest en jullie hier had ik dit fijne verhaal van Tielke gemist.
  4. Tielke Engels:
    5 april 2026
    Ha ha ha, ik knapte dit werkte met liefde voor je op Ton. Nog steeds aan het bijslapen.
  5. Jeanne Engels:
    5 april 2026
    Nou, via Katharina je linkje ontvangen, da’s ook wat, dacht: waarom schrijft die niets?
    Eten ,om jullie feestvreugde te verhogen en ook wel een beetje omdat het lekker is, kip cacciatore. En zing straks even een Maria-lied en denk aan je. En jullie lekker trappen klimmen, na een paar glaasjes gaat dat een stuk gemakkelijker.
  6. Sandra Severijns:
    8 april 2026
    Lekker Tielke, om zo weer met je mee te reizen.

Jouw reactie